Changing

ไม่ได้อัพบล็อกมานานมากมาย มีหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากพูดอยากคุยกับเพื่อนๆพี่ๆ แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องด้วยปัญหาในชีวิตตอนนี้มีมากมายที่จะต้องจัดการ แต่บางสิ่งมันก็เกินกว่ากำลังที่เราจะจัดการได้ บางทีเลยต้องทำใจปลงๆ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ชีวิตคนเรามันก็เท่านี้ ตายไปก็เหลือแค่เศษฝุ่น

วันเวลาเปลี่ยน หลายคนเปลี่ยน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยน hi5 ยังเปลี่ยนเลยมีโฆษณาอะไรไม่รู้มาแปะที่ hi5ช้านนน... T_T เซ็งแสดดด..ไม่สวยเลย เลิกทำดีกว่ามาทำ blogger นี้แทน เดี๋ยวเอาโฆษณาตัวเองมาใส่จะได้ๆสตางค์ด้วยดีมะ เหอๆ ที่เคือง hi5 น่ะ เพราะเอาโฆษณามาแปะแต่ไม่เห็นแบ่งตังค์ให้บ้างเลย 5555

เวลาเปลี่ยน....ใจคนเปลี่ยน...ช่างกระไรใจหนอใจคน (ฮัม..เพลงซะบอกอายุเลยว่ารุ้นป้าแล้ว 5555)

ใจคนนี่ยากแท้หยั่งถึงจริงๆ แม้แต่ใจเราเองบางทีเรายังไม่เข้าใจมันเลย เคยเป็นกันบ้างไหมคะ???

วันเวลาที่ล่วงเลยไปพร้อมกับวัยที่แก่ลงๆ (แต่หน้ายังเด็ก...แหวะ)
บางครั้งเราก็เพิ่งมารู้ว่าสิ่งที่เราเชื่อมาเนิ่นนานอาจจะไม่ถูกต้องเสมอไป แต่ก็ดีใจที่ยังได้รู้

วันเวลาเปลี่ยนแต่ม็อบพันธมารยังคงอยู่ นี่มันก่อม็อบกันมากี่ปีแล้ว wa เนี่ย นานจัดจนจะลืมแระ - -"

วันเปลี่ยนเวลาเปลี่ยน ม็อบพันธมาร คนที่ตายในม็อบพันธมาร ถูกสรรเสริญว่าเป็นคนดี ทำเพื่อสถาบัน

อ้าว...อารายยยยกันว้า.... แล้วช้านนนนล่ะ ช้านนนเกลียดพันธมารยิ่งกว่าสิ่งโสโครกใดๆในโลกนี้ แต่ตลอดชีวิตที่ล่วงเลยผ่านมาหลายสิบปีดีดัก (ดักอะไร?) ฉันรัก เคารพ และเทิดทูนสถาบันมาโดยตลอด

นี่ฉันเริ่มสับสนแล้วสิ...แล้วใครมาเลือกข้างให้ฉันเนี่ย ได้โปรดอย่าผลักไส ฉันให้ไกลเลย อยากขอ....(ทำลูกคอแบบทาทา)

จากงานศพอันเจ็บปวดรวดร้าวลึกมาที่กลางใจของฉัน มีแสงแปล๊บๆแว้บเข้ามา ฉันหวั่นไหวดั่งสาวแรกรุ่น - -" แต่ฉันก็ยังหวังว่าอีกหนึ่งในดวงหฤทัยดวงนั้น จะยังคงเป็นหนึ่งในดวงหฤทัยของฉันตลอดไป เพราะมิฉะนั้นแล้ว หัวใจฉันคงสลาย.....